Tuesday, August 27

പനിനീര്‍പ്പൂവിന്‍റെ ഉപമ

 

    പ്രണയം ഏറെ സുഖകരമായിരുന്നില്ല എന്ന് തോന്നിയത്‌ എപ്പോഴാണ്?. എപ്പോഴോ ഒരിക്കല്‍ കൂടെ നടന്നവള്‍ വഴി പിരിഞ്ഞു പോയപ്പോള്‍. പിന്നെയൊരിക്കലും കണ്ടില്ല. മനസ്സില്‍ ഇത്തിരിപ്പോലും സ്നേഹം ഇല്ലാത്തവളെയാണ് ഞാന്‍ പ്രണയിച്ചതെന്ന് പിന്നീട് മനസ്സിലായി. ഇപ്പോള്‍ എനിക്ക് ഓര്‍ത്തുവെക്കാനായി ഒരു പ്രണയമില്ല. പറയാന്‍ ഒരു കാമുകിയുമില്ല.

 

എന്‍റെ പ്രണയം നിശബ്ദമായിരുന്നു. അതിന്‍റെ ഭാഷ വാചാലമായിരുന്നു. അതില്‍ ഞാന്‍ സൗന്ദര്യവും പണത്തൂക്കവും തിരഞ്ഞില്ല.

 

ഓര്‍മ്മകള്‍ കുന്നുകൂടിയപ്പോള്‍ ഞാനറിഞ്ഞു. പ്രണയം ഒരു സങ്കല്‍പ്പമാണ്. പ്രണയം മനസ്സുകളില്‍ ഉടലെടുക്കുന്നു. ശരീരം അതിന്‍റെ ചാലകമാണ്. സൗന്ദര്യമാണ് അതിന്‍റെ കാന്തികശക്തി. ഒന്ന് മറ്റൊന്നിനെ തുണക്കുന്നില്ലെങ്കില്‍ പിന്നെ പ്രണയമില്ല.

 

പ്രണയകാലത്തെ ഓര്‍മ്മകള്‍ക്ക് നിറം പകരാനായി അവള്‍ക്ക് ഞാനൊരു പനിനീര്‍ പൂ കൊടുത്തിരുന്നു.

 

അത് മുടിയില്‍ ചൂടിക്കൊണ്ട് അവള്‍ മെല്ലെ മൊഴിഞ്ഞു.

 

"നീ ഈ പനിനീര്‍ പൂ പോലെയാണ്"

 

ഒരു ചെറുപുഞ്ചിരിയോടെ ഞാനാ വര്‍ണ്ണനയാസ്വദിച്ചു.

 

ഇന്ന് ഞാനറിയുന്നു.

 

അവള്‍ മുടിയില്‍ ചൂടിയ ആ പനിനീര്‍പ്പൂവായിരുന്നു ഞാന്‍.

 

അതു വാടിയപ്പോള്‍ അവള്‍ പുതിയതൊന്ന് ചൂടി.

 

അത് കൊടുത്തവനോടും അവള്‍ പറഞ്ഞു.

 

"നീ ഈ പനിനീര്‍ പൂ പോലെയാണ്".

No comments:

Post a Comment

Note: only a member of this blog may post a comment.